Kılıç Balığı Yağlı Mı? Bir Akşam Yemeği Hikayesi
Hayatımda çok fazla düşünmediğim bir soru var: Kılıç balığı yağlı mı? Sanki bu basit soruya dair bir cevabı ararken, kendimi bir anda Kayseri’nin sakin akşamlarında, annemle birlikte mutfakta buluverdim. Bazen küçük sorular, hiç beklemediğiniz duygusal anılara yol açar, tıpkı bu soru gibi.
Akşamın Başlangıcı: Bir Hayal Kırıklığı
Anneme, akşam yemeğinde kılıç balığı yapmayı düşündüğümü söylediğimde, yüzündeki o kısa süreli donmuş ifadeyi hatırlıyorum. Bir an, sanki hiçbir şey söylemeden, sadece bakışlarıyla hayal kırıklığını ifade etti. Kılıç balığı, Kayseri’de pek de yaygın bir balık türü değil. Hani bir de son zamanlarda o kadar çok “yağlı mı?” diye soruluyor ki, insanın balığın sağlıklı olup olmadığını sorgulaması bile can sıkıcı hâle geliyor.
Ama bir şey vardı, o an bir yudum umut… Annem, kayıtsızca, “Evet, kılıç balığı biraz yağlıdır, ama tadı güzeldir.” dedi. İşte bu cümle, bana yıllardır duymadığım bir şeyi hatırlattı: annemle mutfakta geçirdiğimiz zamanları. Bu basit yemek hazırlığı, bana onca şeyi düşündürttü. Ama o an, o kadar küçücük bir soru beni içsel olarak sarmıştı ki, annemin söylediği şeylerin hiçbirine dikkat edemedim. Kafamda tek bir soru vardı: Kılıç balığı yağlı mı?
Mutfağın Sessizliğinde: Heyecan ve Merak
Kılıç balığını almak için pazara gitmek üzere çıktım. Kayseri’de pazar yerleri birbirine yakın ama her biri kendi havasını taşır. Özellikle akşam saatlerinde, pazarın renkli çarşısına bir adım attığınızda, pazara gelenlerin sesleri, bazen neşeli, bazen de sinirli, adeta ruh halinizi yansıtan bir melodi gibi çalar. Bir tarafta manav, diğer tarafta kasaplar ve balıkçılar; herkes kendi işine odaklanmış. Ama ben neyleyim? Akşam yemeği için kılıç balığı alıyorum. Balıkçının yüzündeki o tanıdık gülümseme, aslında bana ne kadar tanıdık bir dünyada yaşadığımı anlatıyordu. Bir yandan kafamda Kılıç balığı yağlı mı? sorusu dönüp duruyordu. Ama hayatımda bazen anlamadığınız bir soruyu sormak, bir şeyi değiştirmiyor. Fakat işte o anda, kılıç balığını alırken mutfakta geçen o eski zamanları tekrar hatırladım. Annemle yemek yapmanın verdiği o huzurlu his, yavaşça içimi ısıtmaya başladı.
Akşam Yemeği: Umut ve Tadın Derinliği
Eve döndüğümde, mutfak ışıkları yakıldı, balık tezgâhı kuruldu. Annemle birlikte kılıç balığının derisini soydum, biraz tuz ve baharat serptik. O sırada, balığın etinin o derin kırmızımsı rengi gözlerimi aldı. Bir balığın içi bu kadar etkileyici olabilir miydi? Yağlı mıydı? Kafamdaki soru tekrar döndü, ama artık eskisi kadar önemli değildi. Annemle geçirdiğimiz bu zamanı, bu basit yemek hazırlığını unutmuş gibiydim.
Balık pişerken, oda sımsıcak oldu. Annem, bana her zaman en sevdiğim yemekleri yapardı, ama o günde, kılıç balığı gibi daha farklı bir şey hazırlayarak bana, belki de “yeniliklere açık ol” mesajı vermek istiyordu. Balık piştiğinde, kokusu o kadar güzeldi ki, bütün geceyi hatırladım; annemin mutfakta ne kadar rahat ve huzurlu olduğunu…
İlk lokmayı aldığımda, o merak ettiğim soru birden hiç var olmamış gibi kayboldu. Kılıç balığı gerçekten de biraz yağlıydı ama ne olursa olsun, gerçekten çok lezzetliydi.
Soruya Cevap: Kılıç Balığı Yağlı Mı?
Evet, kılıç balığı yağlıdır. Ama aslında bu sorunun cevabı bir anlamda çok daha fazlasını anlatıyordu. Bu basit sorunun arkasında, zamanla öğrendiğim bir şey yatıyordu: bazen hayatımızdaki küçük detaylar, aslında çok büyük anlamlar taşır. Kılıç balığının yağı, bir hayal kırıklığından, bir merak anından ve sonrasında gelen tatmin edici huzurdan başka neyi anlatabilirdi ki?
Bugün, annemle birlikte yemek yaparken geçirdiğim o zaman, aslında çok daha değerli hale geldi. O akşam mutfakta geçirdiğim her an, bana sadece yemek yapmanın ötesinde, hayata dair başka bir bakış açısı kazandırdı. Kılıç balığı, sadece yağlı bir balık olmanın çok ötesinde bir anlam taşıdı. Yağlıydı, evet. Ama içinde umut, merak, kırgınlık ve huzur barındırıyordu. O yüzden sormak zorundaydım: Kılıç balığı yağlı mı? Çünkü bu soru, belki de cevabı o kadar önemli olmayan bir şeydi. Belki de, sadece hayatın içinde kaybolduğumuz o küçük, basit anların ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatıyordu.